“Uygulamalar” kelimesi sergi başlığı olarak tematik bir çerçeve sunmuyor. Bunu istemedim çünkü spesifik bir başlık altında çalışmadım ve bu nedenle de yaptıklarımın üzerini örtecek özel bir isim bulmak için uğraşamazdım. Böylece başlık aslında tam da olması gerektiği gibi, belirli bir dönem içerisinde form oluşturmak için harekete geçtiğim ve ele aldığım detaylandırıcı girişimlerin karşılığı haline geldi. Pürüzsüz diplomaların ontolojisine anti bir tavrı olan, ifadesini dil sürçmelerinde arayan ve sancılı bir şekilde patlak veren sivilcelerden oluşan bir sergi bu. Malzeme ve form hakimiyetine zihin ve beden eğilimlerimi, gördüklerimi ve dolayısıyla geçmişimi dahil etmeye çalıştım. Bu çabayı güçleri ele geçirme süreci, sergiyi ise bu güçlerin kazanımı olarak düşünebiliriz. Bir üslubu hak etmek için önce bedel ödemek gerekir diyordu Louis-Ferdinand Céline.
Uygulamalarım, beden ve mekân karşılaşmalarını malzeme yoluyla tekil veya parçalı birimler halinde her seferinde yeniden kurguladığım formlardan oluşuyor. Bunu durumları ve pozisyonları gözlemlemek üzerine bir tür izlenim olarak tanımlayabiliriz.
