Sergi Detayı

İçinde yaşadığımız toplum ve bizi kuşatan doğa, sanatsal düşüncemin oluşum sürecinde temel bir referans alanı oluşturuyor. Çalışmalarımın çıkış noktasında, insanı yalnızca bireysel varoluşu içinde değil, toplumsal ilişkiler ağı içerisinde konumlanan bir varlık olarak ele alma düşüncesi yer alıyor. İnsanın hem kendisiyle hem de diğerleriyle kurduğu ilişki; düşüncenin, anlamın ve deneyimin üretildiği dinamik alanı belirliyor. Bu nedenle figür, kompozisyon ve sahne, benim için yalnızca biçimsel unsurlar değil; bireysel ve kolektif varoluşun gerilimlerini taşıyan düşünsel yapılardır. İnsanın başka insanlarla birlikte var olması, kaçınılmaz olarak bir iç içelik ve karşılaşma durumunu beraberinde getirir. “Ben”in yanında “biz” ve “öteki” kavramları belirir. Ancak bu ilişkisel yapı sabit değildir; “ben” kendisini karşısındaki için bir “öteki” olarak da kurabilir. Dolayısıyla özne ile öteki arasındaki sınır sürekli yer değiştiren, karşılıklı olarak yeniden kurulan bir ilişki alanına dönüşür. Çalışmalarımda tekil figürlerin yanı sıra figür gruplarına yönelmemin ardında böyle bir düşünsel zemin bulunur. Figürler arasındaki yakınlık, mesafe, karşılaşma, ayrışma ve birlikte var olma halleri; iletişim ve iletişimsizlik, bireysellik ve kolektiflik, varoluş ve zamansallık gibi kavramların görsel karşılıklarını üretir. ...