Sergi Detayı

İstanbul merkezli yeni bağımsız küratöryel oluşum Arien Art Projects, ilk sergisi Inner Landscapes ile Ermenistan’dan dört kadın sanatçıyı İstanbul’da bir araya getiriyor. Meri Tek Demir küratörlüğünde gerçekleşen sergi, Anna Annuk Soghomonyan, Mariam Galstyan, Anna Krtshatsyan ve Emma Tumanyan’ın yapıtlarını 28 Kasım’dan itibaren Berze Gallery’de izleyiciyle buluşturuyor. Uluslararası sergi, fuar ve sanat platformlarında yer alan dört sanatçının yapıtları, Türkiye’de ilk kez bu küratöryel çerçevede bir araya geliyor. Inner Landscapes, sanatçıların birbirinden farklı görsel dillerinden hareketle portre, manzara, figür ve soyutlama gibi yerleşik türlerin çağdaş resimde nasıl yeniden düşünülebileceğine odaklanıyor. Yağlıboya tuval çalışmalarından kolaja uzanan farklı teknik ve ifade biçimleri, serginin çoğul görsel yapısının bir parçasını oluşturuyor. Sergi, “manzara”yı yalnızca dış dünyanın betimlendiği bir görüntü olarak ele almıyor; onu algı, hafıza, beden ve kişisel deneyimle şekillenen bir alan olarak düşünüyor. Anna Annuk Soghomonyan’ın resimlerinde manzara, figürün yerleştirildiği bir arka plan olmaktan çıkarak beden, doğa ve duygulanım arasındaki ilişkinin kurulduğu bir alana açılıyor. Uluslararası sergi geçmişinin yanı sıra daha önce İstanbul’da ArtContact sanat fuarında da yer alan Soghomonyan, Inner Landscapes ile İstanbul izleyicisiyle bu kez yeni bir sergi bağlamında buluşuyor. Mariam Galstyan’ın yapıtlarında gerçekçi yüz hatları fantastik, soyut ve hareket yüklü imgelerle yan yana gelirken portre, sabit bir temsilden dinamik bir görsel alana dönüşüyor. Anna Krtshatsyan’ın pratiği yağlıboya tuval ile kolaj arasında hareket ediyor. Büyük ölçekli soyut kompozisyonlarında renk, ritim, katman ve mekânsal duygu öne çıkarken kolajlarında figür, mekân ve parçalı imgeler farklı görsel katmanlar kuruyor. Bu çeşitlilik, temsil ile soyutlama arasındaki sınırların geçirgenliğini görünür kılıyor. Emma Tumanyan’ın figüratif dili ise yüz ve beden üzerinden benlik, temsil ve algı arasındaki sınırları yeniden düşünmeye davet ediyor. Bu anlamda Inner Landscapes, kadın sanatına, Ermeni sanatına, portreye ya da manzaraya dair sabit tanımların yeterliliğini sorguluyor. Sergi, sanatçılar arasında tek ve ortak bir görsel dil aramak yerine her birinin kendi görsel dünyasını kurma biçimine odaklanıyor. Tanıdık türler böylece içeriden dönüşürken kimlik, mekân, hafıza ve algı da kesin sınırlar içinde tanımlanmak yerine katmanlı, değişken ve yoruma açık alanlar olarak ortaya çıkıyor.