Tuncay Koçay, “Kişisel” başlığı altındaki bu seçkisinde, önceden kurgulanmış kavramsal bir izleğin ötesine geçerek malzemenin ve üretim sürecinin öz disiplinine odaklanıyor. Sanatın “ne anlattığından” ziyade malzemenin “ne olduğuna” yoğunlaşan sanatçı; rastlantısallık ile kurgu arasındaki o hassas dengede heykelin üç boyutluluğunu yeniden sorguluyor. Sertlik, kırılganlık, opaklık ve geçirgenlik gibi duyusal özelliklerin merkeze alındığı eserler, herhangi bir dışsal temaya ihtiyaç duymadan form ve boşluk arasındaki zamansız karşılaşmayı belgeliyor.