Sergi Detayı

Frank Bowling’in yapıtlarını Britanya sanatının önemli isimleri Francis Bacon ve Victor Willing’in eserleriyle bir araya getiren Frank Bowling: Yaratım ve Yıkım sergisi, Bowling odağında üç ressamın birbirine yaklaşan, birbirinden ayrışan ve yeniden kesişen sanatsal yollarının izini sürüyor. Alistair Hicks’in küratörlüğünde Bowling’in yapıtlarını İstanbul’da ilk kez izleyiciyle buluşturan sergi, sanatçının pratiğini ve ilham kaynaklarını deneysellik, rastlantı ve yeniden keşfetme ekseninde ele alıyor. Yaratım ve yıkım, düzen ve kaos, rastlantı ve kontrol arasındaki gerilimler boyunca resim, tamamlanmış bir yüzeyden çok kesintisiz bir dönüşüm alanı olarak beliriyor. Altmış yılı aşkın süredir Londra ve New York’ta üreten Frank Bowling, kariyeri boyunca yerleşik sınıflandırmaların sınırlarını zorluyor; soyutlama ile bellek, geometri ile kendiliğindenlik arasında serbestçe hareket ediyor. Sanatçının farklı dönemlerinden yapıtları bir araya getiren sergide, ilk defa sergilenecek eserlerin yanı sıra ünlü Harita serisinden (1967–71) resimler ve Guyana’da çocukluğunun geçtiği evin görüntüsüne döndüğü Annemin Evine Yeniden Bakış (2026) da yer alıyor. Bowling’in yapıtlarına, küratör Alistair Hicks’in “müdahaleler” olarak nitelendirdiği Francis Bacon ve Victor Willing’in eserleri eşlik ediyor. Hicks’in “Bowling’in resimleri arasında yolumuzu bulmamıza yardımcı olan birer pusula” olarak tanımladığı bu müdahaleler, üç ressamın birbirinden ayrılan ve kesişen yönlerini görünür kılıyor. Bacon’ın Lisa’nın Portresi (1956) ve Nü Etüt Çalışması (1952–53) ile Willing’in yaşamının son yıllarında ürettiği Baş VI (1985), Bowling’in pratiğine başka açılardan bakmayı mümkün kılan karşılaşmalar yaratıyor. Frank Bowling: Yaratım ve Yıkım, İkinci Dünya Savaşı sonrası Britanya resmini biçimlendiren deneysel yaklaşımı ve Bowling’in bu mirası kendi pratiğinde nasıl dönüştürdüğünü yeniden düşünmeye açıyor. Sergi, soyutlama ile figürasyon arasındaki yerleşik ayrımları yeniden üretmek yerine, yeni sanatsal arayışların ortak deneyimlerden ve aynı temel soruya verilen farklı radikal yanıtlardan doğduğunu gösteriyor: Resim neye dönüşebilir?