Sergi, insan ve dünya arasında süregelen çok katmanlı ilişkiden ilham alıyor. Dünyaya uzanmak kavramı, bir varlığın kendi sınırlarını aşarak çevresiyle bağ kurmasını ve dünyayla birliğini ifade ediyor. Bu ilişkiler ağının olanaklarını ev üzerinden araştırmayı amaçlayan sergi, izleyiciyi bu çerçevede Özge Enginöz ve Gözde Mulla arasında gelişen diyaloğu keşfetmeye davet ediyor.
Canlı ve cansız varlıkları olağan bağlamlarının dışında buluşturan Özge Enginöz, nesnelerin kabul gören anlamlarını sorguladığı çalışmalarında sıklıkla ev mevhumunu irdeliyor. Hasar kavramına odaklanan Enginöz, yanma, yok olma, bozulma ya da kül olma süreçleri çerçevesinde dünyayla ve birbirimizle ilişkilenme biçimlerimizi sorguluyor. Her evi yaşantının izlerini barındıran bir araştırma alanı olarak gören Gözde Mulla, kâğıt ve kalemi pek çok olasılıkla buluşturarak bir mekân olarak evin imkânlarını anlamaya çalışıyor. Mulla, mekânın belleği ile siyasal, toplumsal ve kültürel olguların mekândaki yansımalarını boşluk ve eşik kavramları üzerinden ele alıyor.
Serginin anlatısı, Kasa Galeri’nin mekânsal kurgusu etrafında şekilleniyor. Birbirine bağlanan odalarda, evin kuruluşuna, kurulmaya devam edişine ve tamamlanmayan tabiatına, son olarak tüm bu edimlerden geriye kalanlara ilişkin bir izlek sunuluyor.
