Sergideki işlerinde bütünselliğin parçalanması, parçaların dağınıklığı, bir aradalığı veya birbirini hiç bulamamaları üzerine yoğunlaşan sanatçı, yeni bir canlı formu arıyor.
İsmini, gerçekten görmeyerek/dikkat kesilmeyerek/tüketerek içi boşaltılan neşeli kavramından alan sergi, bir kişinin ya da bir şeyin rengarenk olmasını neşe ile ilişkilendirmenin hisleri sığlaştırdığına vurgu yapıyor. Duygulara renk atamayı sorgulayan eserler, biçimsel yansılarının ötesinde figür yorumundan kompozisyona kadar içsel bir derinliği yansıtıyor. Toplumsal olarak acıları yaşama biçimimizi yorumlayan sanatçı, eril iktidarlıkta hakiki olanı arama dürtümüzün bir karşılığı olarak duyguları yaşama biçimimizi yorumluyor.
